Przez pryzmat swojego umysłowego paradygmatu, czyli wzorca, obrazu rzeczywistości tego co spodziewamy się doświadczyć. Zatem dzięki uporządkowanym zbiorom przekonań, nastawień i przeświadczeń na temat rzeczywistości mamy to co mamy. Dlatego to co robimy w życiu osobistym i zawodowym jest pochodną tego w co wierzymy.

Dlatego jeśli nie wierzymy w siebie, że czemuś podołamy to na każdym etapie naszego działania ta niepewność będzie widoczna. Takim sposobem nie jako sami skazujemy się na porażkę.

Zaraz, zaraz, a co, jeśli nie wierzę, że dam radę, że odniesienie sukcesu w danej dziedzinie? To jak to wpływanie na moje działania? Jakie rezultaty uzyskam?

I odwrotnie, jeśli wierzysz, że masz nieograniczone możliwości, to czego można się po tobie spodziewać? 

Zatem jednym zdaniem trzeba stwierdzić, ze to co widzisz, wpływa na to co robisz, a to z kolei determinuje to co w życiu masz i gdzie jesteś.

Stephen Covey w swojej książce:

„7 nawyków skutecznego działania”, którą polecam każdemu kto poważne myśli o byciu skutecznym w roli menadżera czy lidera, przestawia to jako jedną z kluczowych zasad skuteczności.

Dlatego jeśli chcesz zmieniać swoje życie, zmieniaj nie, tylko swoje nawyki i zachowania, ale także pracuj nad zmianą swoich paradygmatów. A jeśli jesteś z tych odważny to możesz jednocześnie wykraczając ponad umysł świadomy, stając się obserwatorem swoich myśli uwalniać to co stłumione i wyparte do podświadomości.

Pewnie jesteś ciekawy jak świadomie zmieniać swój sposób myślenia? Otóż najpierw zauważyć, dostrzec to w co wierzysz i sprawdzić czy to ci służy, czy cię to wspierają w tym do czego dążysz. I nie chodzi tu o negowanie całą swojej przeszłość i tego co nas ukształtowało.

Paradygmat warto przesunąć świadomie, będąc w procesie zmiany obierając kierunek do środka, Fakt, czasem bywamy do tego zmuszeni stając w obliczu trudnych doświadczeń, gdy bankrutuje nasza koncepcja życia, tracimy biznes, zdrowie czy rodzinę. Wtedy już nie zastanawiamy się, co jest dla nas ważne, jakie są nasze wartości. W ten czas szukamy sami siebie i nowej drogi. Ale czy potrzeba nam doświadczać takiego cierpienia i docierać do życiowych skrajności? Nie można inaczej się przebudzić do Życia w innej jakości?

Otóż można i to już teraz wybierając kim chcesz być w świadomości i z tą intencją zacząć świadomie do tego dążyć.

A wtedy zmiana paradygmatu będzie się pojawić jako olśnienie, jak klik i już kolejną jasnoś masz. Sytuacja nagle jawi się w nowym świetle, zmienia się zupełnie. Czy coś dzieje się w rzeczywistości? Nie, nic. To po prostu my nagle coś odkrywamy. To jest tak jak z człowiekiem wyleczonym z daltonizmu, nie widzi nagle nowych rzeczy, nie pojawiają się nowe przedmioty, widzi je inaczej, w tym przypadku zupełnie inaczej.

Co jest w tym bardzo ciekawe i otwierające? To, że dwie osoby obserwując jedną sytuację, patrząc na jeden przedmiot, osobę, rysunek, mogą widzieć zupełnie inne rzeczy, mogą je inaczej rozumieć i interpretować. I obie te osoby będą miały rację! Istnieje inny punkt widzenia. Mój zależy od tego, kim jestem, jaki jestem, co mnie w życiu spotkało, co mnie uwarunkowało.

Rzeczywistość jest neutralna. Sytuacje są obiektywne, to my nadajemy im znaczenie, a w dodatku zabarwiamy je emocją. Na przykład zwolnienie z pracy – dla kogoś to może być dramatem, a dla innej osoby, która miała już wstępnie umówioną inną pracę – wybawieniem z długiego terminu wypowiedzenia. Paradygmat to schemat, np. gdy w firmie rozpoczynają pracę nowe osoby, które, gdy nie wiedzą, że coś jest niemożliwe, to często po prostu to robią. Albo “ciężko” pracujemy nad rozwiązaniem jakiegoś tematu, nie zdając sobie sprawy, że największym problemem jest sposób, w jaki ten problem widzimy. Zmiana sposobu myślenia może być początkiem rewolucji, zmiany prowadzącej do głębszej transformacji.

To tak jak zmiana roli, w jakiej występujemy, na przykład awans w pracy na stanowisko kierownicze lub otworzenie swojej firmy również diametralnie zmienia punkt widzenia. To teraz do nas przychodzą pracownicy z prośbą o podwyżkę wynagrodzenia, a my zastanawiamy się, jak wpłynie to na wynik finansowy firmy.

Zatem nie czekaj aż los zdecyduje za Ciebie tylko weź sprawy w swoje ręce.

Bartosz

Metanoia (z greckiego μετάνοια, metanoia, „przemiana umysłu i serca”) była używana w psychologii co najmniej od czasów amerykańskiego filozofa/psychologa Williama Jamesa do opisania procesu fundamentalnej zmiany w osobowości człowieka.

Termin pochodzi od starożytnych greckich słów μετά ( metá ) co oznacza „poza” lub „po” i νόος ( noeō ) co oznacza „percepcja” lub „zrozumienie” lub „umysł” i nabiera różnych znaczeń w różnych kontekstach.

William James używał  terminu metanoia w odniesieniu do fundamentalnej i stabilnej zmiany w orientacji życiowej jednostki. Carl Gustav Jung opracował to użycie, aby wskazać na spontaniczną próbę uzdrowienia psychiki z nieznośnego konfliktu poprzez stopienie się, a następnie odrodzenie w bardziej adaptacyjnej formie – formę samoleczenia często kojarzoną z kryzysem wieku średniego i załamaniem psychotycznym, który można postrzegać jako potencjalnie produktywny proces. 

Czego w swoim życiu doświadczyłem ….

Jung uważał, że w szczególności epizody psychotyczne można rozumieć jako kryzys egzystencjalny, który może być próbą samonaprawy: w takich przypadkach metanoia może oznaczać przesunięcie równowagi osobowości z dala od ego w kierunku cienia i jaźni.

Koncepcja metanoii Junga wywarła wpływ także na RD Lainga i jego nacisk na rozwijanie i zastąpienie codziennej świadomości ego. Kolega Lainga, David Cooper, uważał z kolei, że „metanoia oznacza zmianę z wyłaniającą z głębi siebie ku powierzchowność swojego społecznego wyglądu prawdziwego ja”.  

Doświadczanie tego procesu nie należy do łatwych, postępuje ku dezintegracji ego co generuje oznaki depresji i żałoby by poprzez ponowną integracje stać się już inną, nową jakością na wyższym poziomie świadomości. Natomiast holenderski psychiatra Jan Foudraine badając temat i śledząc prace Junga i Lainga, ostatecznie uznał to za „trwałą zmianę gestaltu”. 

Natomiast analizie transakcyjnej metanoia jest używana do opisania doświadczenia porzucenia starego scenariusza lub fałszywego ja na rzecz bardziej otwartego: procesu, który może być naznaczony mieszanką intensywności, rozpaczy i poddania się wyższemu Ja.

Dlatego swoją misję ściśle wiążę z tym doświadczeniem. Pragnę wspierać Liderów w takiej zmianie, transformacji swojego ja by stawali się na miarę jaką mogą się stać.

Bycie wiarygodnym, kompetentnym, niektórzy powiedzą autentycznym, a może nawet takim który dotrzymuje danego słowa.

Ale czy tak jest w rzeczywistości? Czy mówiąc to, zastanowiłeś się jak to jest z Tobą tak na prawdę? 

Czy nie zdążyło Ci się będąc liderem, menadżerem kazać zostać wszystkim do późna a potem samemu wyjść punktualnie o 17:00, żeby pograć z kumplem w tenisa czy golfa?

A może krytykowałeś innych za spędzanie czasu w Internecie, a sam zostałeś przyłapany na kupowaniu artykułów spożywczych przez Internet w środku popołudnia? 

Ktoś powie, że to może lekka przesada, ale czy na pewno? Nie ma nic gorszego dla morale firmy niż liderzy, którzy praktykują filozofie „rób to co mówię, a nie to co robię”.  Kiedy tak się dziej, można niemal zobaczyć utratę entuzjazmu i dobrej woli wśród członków zespołu. To tak jakby patrzeć, jak powietrze schodzi z balonu a jego miejsce zajmuje cynizm i rozczarowanie. Tyle razy widzimy to u innych, ale już nie bierzemy pod uwagę tego, że może to być również projekcja naszego ego. No cóż spokojnie, nie myli się ten co nic nie robi, a w myśl zasady, że oko samo się nie widzi, sam dopiero od jakiegoś czasu jestem gotowy przyznać się do tych samych błędów. Zastanawia mnie tylko cena tej lekcji, czy nie mogła być mniejsza?

Bez względu na sytuację są to porostu podwójne standardy. Zaś doświadczanie jak ludzie mówią jedno, a robią drugie zawsze jest postrzegane jako zdrada. Nie mówiąc o tym ze może to być dla kogoś bardzo niszczące. Jeśli przydarzyło się to i Tobie to pewnie pamiętasz to uczucie rozczarowania a może nawet zdruzgotania.

Dlatego teraz gdy zajmujesz stanowisko kierownicze, to tym bardziej powinieneś być w pełni świadomy, że ponosisz odpowiedzialność za swój zespół, już nie tylko za to co mówisz i robisz, ale do czego prowadzisz. Oni oczekują od ciebie przewodnictwa, to część tego, czym jest bycie liderem. Dlatego tak ważne powinno być dla ciebie niewychodzenie na kłamcę, w każdej chwili pozostawanie w zgodzie z sobą by w pierwszej kolejności nie zdradzać siebie.  

Mędrcy tego świata mawiają, że co w środku to na zewnątrz, że to świat zewnętrzy jest odpiciem tego co żyje wewnątrz nas. Dlatego też jest to tak ważne, aby chcąc zmienić świat rozpoczynać ten proces od samego siebie.

Dlatego więc tak ważne jest dawanie przykładu, upewnienie się w pierwszej kolejności czy sam hołdujesz takim wartością jak wiarygodność, uczciwość czy prawdomówność. Czy jesteś z tym spójny, czy masz to w sobie zintegrowane na poziomie tego kim jesteś? Bo właśnie to determinuje twoje postępowanie i ostatecznie prowadzi do rezultatów jakie masz i to gdzie jesteś w swoim życiu. Mam nadziej, że zdecydowanie szybciej uda Ci się odrobić tą lekcje ode mnie ☺, a może już masz ją za sobą, to świtanie! Chętnie usłyszę w komentarzu jakie Ty wyciągnąłeś z niej życiowe wnioski?

Zatem upewnij się czy faktycznie jako menadżer kroczysz tą drogą i robisz to co mówisz przybliżając się tym samym do miana dobrego lidera.  Menadżerowie robią rzeczy właściwie, liderzy zaś, właściwe rzeczy. Wybór należy do Ciebie, najlepiej być obojgiem jednocześnie, menadżerem i liderem. Jednak, aby do tego dorosnąć najpierw trzeba wiedzieć, że te dwie role to inny sposób myślenia i bycia.

Częścią twojej pracy jako lidera jest inspirowanie ludzi wokół ciebie, by stawali się na miarę jaką mogą się stać – a co za tym idzie rozwijali tęż firmę. Jednak, aby tak się działo musisz pokazywać im drogę, robiąc to sam. Kiedy dajesz przykład, tworzysz obraz tego, co jest możliwe. Ludzie mogą na ciebie spojrzeć i powiedzieć: „cóż jeśli on może to zrobić to ja też dam radę”. Po prostu kiedy dajesz przykład ułatwiasz innym pójście za tobą.

Spójrzmy na legendarnego biznesmena, Jacka Welcha z General Elektric. Walch wiedział, że aby wznieść GE na wyższy poziom, musiał wywrócić wszystko do góry nogami. I to właśnie zrobił, rozwinął w firmie ideę „organizacji bez granic”.  Oznaczało to, że każdy może przeprowadzić burzę mózgów i wymyśleć pomysły – zamiast czekać, aż ktoś wyżej w hierarchii wymyśli go pierwszy. Chcąc uwolnić potencjał swojego zespołu obiecał wysłuchać każdego pomysłu, co też mimo dużych nakładów energii i czasu uczynił. Wszyscy, począwszy od pracowników najniższego szczebla po kierowników otrzymywali jego uwagę jak mieli coś do powiedzenia, a w szczególności jak mieli nowy pomysł, który mógłby ulepszyć firmę. Szybko okazywało się, że nie była to tylko zwykła rozmowa, a jego zespołowi zrozumienie tego nie zajęło dużo czasu.

Walch pozostał wierny swoim danemu słowu i temu, co wiedział, że jest słuszne. W rezultacie zarządzana przez niego firma GE stałą się niezwykle odnosząca sukcesy firmą. Jego zespół zawsze był chętny do naśladowania go, ponieważ ludzie widzieli, że zawsze dotrzyma słowa.

Co to oznacza dla Ciebie? Jeśli dedykujesz swoje wysiłki swojemu zespołowi i pokażesz im drogę, najprawdopodobniej pójdą za Tobą wszędzie. A jeśli robisz jedno a robisz drugie, to nie spodziewaj się entuzjazmu, bo i dlaczego? Wszystko co im mówisz po czymś takim spotka się z podejrzliwością i wątpliwościami. Mogą po prostu nie ufać, że postępujesz właściwie lub że wiesz, o czym mówisz. Mogą już w Ciebie nie wierzyć. Zatem co ty wybierasz?

Wspieram i wierzę w Ciebie,

Bartosz